.
...............
..
.............
.
 
............
............
..
..
..
 
.
.

..

.Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Σ

Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Η 
  • Εικών αθανασίας, φθαρτός και λογικός: ιδού ο άνθρωπος. 

  •    
  • Θραύσματα κοσμικών αρμονιών συνθέτουν την ψυχή του ανθρώπου. 

  •  
  • Μεταξύ Ουρανού και Ταρτάρου: Το ταξείδι Ημών των θραυσμάτων. 

..

..
ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΟΙΟΥΣΙ ΤΟΙΣ ΕΜΦΡΟΣΙΝ ΑΡΧΟΥΣΙΝ
ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΑΜΑΡΤΗΜΑ, 
ΜΕΧΡΙΠΕΡ ΑΝ ΕΝ ΜΕΓΑ ΦΥΛΑΤΤΩΣΙ,
ΤΟ ΜΕΤΑ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΟΝ ΑΕΙ 
ΔΙΑΝΕΜΟΝΤΕΣ ΤΟΙΣ ΕΝ ΤΗ ΠΟΛΕΙ 
ΣΩΖΕΙΝ ΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΟΙΟΙ ΤΕ ΩΣΙΝ 
ΚΑΙ ΑΜΕΙΝΟΥΣ ΕΚ ΧΕΙΡΟΝΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙΝ 
ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ. 
( Και δεν θεωρείται αμάρτημα, ό,τι κι αν κάνουν οι φρόνιμοι άρχοντες, αρκεί να τηρούν ένα μεγάλο όρο, δηλαδή να απονέμουν πάντα στους πολίτες, με νού και τέχνη, αυτό που είναι στον ύψιστο βαθμό δίκαιο, και επομένως να κατορθώνουν να διασώζονται και να μετατρέπουν τους πολίτες από χειρό- τερους σε καλλίτερους, στο μέτρο του δυνατού. ) 
ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ. ..
..
 
Ο  ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ  ΜΥΘΟΣ 
 
Η Κρόνιος βασιλεία,  
η "Πολιτική" Παρουσία του Θεού 
στον Παράδεισο των Ελλήνων,  
η πρό Διός αταξική κοινωνία...  
..
.  
ΤΟΤΕ ΓΑΡ ΑΥΤΗΣ ΠΡΩΤΟΝ ΤΗΣ ΚΥΚΛΗΣΕΩΣ ΗΡΧΕΝ 
ΕΠΙΜΕΛΟΥΜΕΝΟΣ ΟΛΗΣ Ο ΘΕΟΣ, 
ΩΣ Δ' ΑΥ ΚΑΤΑ ΤΟΠΟΥΣ ΤΑΥΤΟΝ ΤΟΥΤΟ, 
ΥΠΟ ΘΕΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ 
ΠΑΝΤ' ΗΝ ΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕΡΗ ΔΙΕΙΛΗΜΜΕΝΑ 
ΚΑΙ ΔΗ ΚΑΙ ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΤΑ ΓΕΝΗ ΚΑΙ ΑΓΕΛΑΣ 
ΟΙΟΝ ΝΟΜΗΣ ΘΕΙΟΙ ΔΙΕΙΛΗΦΕΣΑΝ ΔΑΙΜΟΝΕΣ, 
ΑΥΤΑΡΚΗΣ ΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΕΚΑΣΤΟΣ ΕΚΑΣΤΟΙΣ ΩΝ 
ΟΙΣ ΑΥΤΟΙΣ ΕΝΕΜΕΝ, 
ΩΣΤΕ ΟΥΤ' ΑΓΡΙΟΝ ΗΝ ΟΥΔΕΝ ΟΥΤΕ ΑΛΛΗΛΩΝ ΕΔΩΔΑΙ, 
ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΕ ΟΥΚ ΕΝΗΝ ΟΥΔΕ ΣΤΑΣΙΣ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝ 
ΑΛΛΑ Θ’ ΟΣΑ ΤΗΣ ΤΟΙΑΥΤΗΣ ΕΣΤΙ ΚΑΤΑΚΟΣΜΗΣΕΩΣ ΕΠΟΜΕΝΑ, ΜΥΡΙΑ ΑΝ ΕΙΗ ΛΕΓΕΙΝ. 
ΤΟ Δ' ΟΥΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΛΕΧΘΕΝ 
ΑΥΤΟΜΑΤΟΥ ΠΕΡΙ ΒΙΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΤΟΙΟΝΔΕ ΕΙΡΗΤΑΙ.
ΕΝΕΜΕΝ ΑΥΤΟΙΣ ΑΥΤΟΣ ΕΠΙΣΤΑΤΩΝ, 
ΚΑΘΑΠΕΡ ΝΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΖΩΟΝ ΟΝ ΕΤΕΡΟΝ ΘΕΙΟΤΕΡΟΝ, 
ΑΛΛΑ ΓΕΝΗ ΦΑΥΛΟΤΕΡΑ ΑΥΤΩΝ ΝΟΜΕΥΟΥΣΙ΄ 
ΝΕΜΟΝΤΟΣ ΔΕ ΕΚΕΙΝΟΥ 
ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ ΤΕ ΟΥΚ ΗΣΑΝ 
ΟΥΔΕ ΚΤΗΣΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΩΝ 
ΕΚ ΓΗΣ ΓΑΡ ΑΝΕΒΙΩΣΚΟΝΤΟ ΠΑΝΤΕΣ, 
ΟΥΔΕΝ ΜΕΜΝΗΜΕΝΟΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΘΕΝ΄ 

ΑΛΛΑ ΤΑ ΜΕΝ ΤΟΙΑΥΤΑ ΑΠΗΝ ΠΑΝΤΑ, 
ΚΑΡΠΟΥΣ ΔΕ ΑΦΘΟΝΟΥΣ ΕΙΧΟΝ 
ΑΠΟ ΤΕ ΔΕΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΛΗΣ ΥΛΗΣ ΑΛΛΗΣ, 
ΟΥΧ ΥΠΟ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΦΥΟΜΕΝΟΥΣ, 
ΑΛΛ' ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΑΝΑΔΙΔΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ. 
ΓΥΜΝΟΙ ΔΕ ΚΑΙ ΑΣΤΡΩΤΟΙ ΘΥΡΑΥΛΟΥΝΤΕΣ 
ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΕΝΕΜΟΝΤΟ΄
ΤΟ ΓΑΡ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΑΥΤΟΙΣ ΑΛΥΠΟΝ ΕΚΕΚΡΑΤΟ, 
ΜΑΛΑΚΑΣ ΔΕ ΕΥΝΑΣ ΕΙΧΟΝ 
ΑΝΑΦΥΟΜΕΝΗΣ ΕΚ ΓΗΣ ΠΟΑΣ ΑΦΘΟΝΟΥ. 
ΤΟΝ ΔΗ ΒΙΟΝ, Ω  ΣΩΚΡΑΤΕΣ, 
ΑΚΟΥΕΙΣ ΜΕΝ ΤΟΝ ΤΩΝ ΕΠΙ  ΚΡΟΝΟΥ΄ 
ΤΟΝΔΕ Δ' ΟΝ ΛΟΓΟΣ ΕΠΙ  ΔΙΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΤΟΝ ΝΥΝΙ, 
ΠΑΡΩΝ ΑΥΤΟΣ ΗΣΘΗΣΑΙ΄ 
ΚΡΙΝΑΙ Δ' ΑΥΤΟΙΝ ΤΟΝ ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΣΤΕΡΟΝ 
ΑΡ' ΑΝ ΔΥΝΑΙΟ ΤΕ ΚΑΙ ΕΘΕΛΗΣΕΙΑΣ ; 

.  
( Πρώτα, μάλιστα, την αρχή και την επιμέλεια όλου εκείνου του κοσμικού κύκλου την είχε ο Θεός, ενώ κατά τόπους πάλι το ίδιο συνέβαινε: Δηλαδή, όλα τα  μέρη του κόσμου τα είχαν αναλάβει άρχοντες θεοί, και μάλιστα θεϊκοί δαίμονες είχαν στην επίβλεψή τους τα ζώα κατά γένη και αγέλες, όπως τα ποίμνια  οι ποιμένες, και καθένας τους ήταν από κάθε άποψη αυτάρκης καθαυτός όσον αφορά τα ποίμνια που επιμελούνταν, ώστε δεν υπήρχε κανένα άγριο ζώο ούτε αλληλοφαγία, ούτε πόλεμος υπήρχε ούτε οποιαδήποτε σύγκρουση και στάση κι άλλα τόσα μύρια που θα μπορούσε κανείς να αναφέρει γι’ αυτό τον τρόπο των πραγμάτων. Η αιτία λοιπόν του φυσικού τρόπου ζωής των ανθρώπων έχει αναφερθεί. Τους διοικούσε λοιπόν αυτός    [ ο θεός ] σαν επιστάτης, όπως ακριβώς και τώρα οι άνθρωποι, σαν ζώα ξεχωριστά και περισσότερο θεϊκά, διοικούν άλλα γένη [ ζώων ], κατώτερα από τους ίδιους. 

Όταν λοιπόν ηγείτο εκείνος, δεν υπήρχαν ούτε πολιτεύματα, ούτε ιδιοκτησία γυναικών και παιδιών, διότι όλοι ζούσαν από τη γη και τίποτε από τα περασμένα δεν κρατούσαν στη μνήμη τους. Αλλά όλα αυτά απουσίαζαν, ενώ είχαν άφθονους καρπούς από τα δένδρα και τα πολλά δάση, που δεν παράγονταν από τη γεωργία, αλλά αυθόρμητα τα πρόσφερε η γη. Γυμνοί λοιπόν, δίχως κρεβάτια έπαιζαν σουραύλια στις εξώπορτες των σπιτιών και ποίμαιναν τα πιο πολλά [ ζώα ]. Διότι οι εποχές γι’ αυτούς ήταν μετριασμένες, και είχαν κλίνες μαλακές από το άφθονο χορτάρι που βλάσταινε απ’ τη γη. Ακούς λοιπόν, Σωκράτη, πώς ήταν η ζωή των ανθρώπων την εποχή του Κρόνου. Όσο γι’ αυτήν εδώ τη ζωή, που, καθώς λέει ο λόγος, είναι η εποχή του Δία, εσύ είσαι παρών και έχεις άμεση αντίληψη. Θα μπορούσες, άραγε, και θα ήθελες να κρίνεις ποια από τις δυο   [ εποχές ] είναι ευτυχέστερη ;
 
 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ...
 ..
..
ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ Δ' ΕΟΝΤΟΣ ΞΥΝΟΥ
ΖΩΟΥΣΙΝ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ 
ΩΣ  ΙΔΙΑΝ ΕΧΟΝΤΕΣ ΦΡΟΝΕΣΙΝ

 
( Ενώ ο Λόγος είναι κοινός, οι πολλοί ζούν σάν νά έχει ο καθένας καί δική του, ιδιαίτερη φρόνηση )
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ  Ο  ΕΦΕΣΙΟΣ ...
  ..

..

 

Γιά  τών  Ελλήνων τό  ΕΝΑ 
@ E-είδος
. ..

..
μόνη [η μονάς] τών άλλων 
ομοίως τώ τού παντός σωτηρίω προνοία 
εμφήναι τε τόν περί του Θεού λόγον 
και προσοικειωθήναι αυτώ 
μάλιστα πάντων επιτηδειοτάτη.

 
ΙΑΜΒΛΙΧΟΥ, 
ΘΕΟΛΟΓΟΥΜΕΝΑ  ΤΗΣ   ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗΣ
.
επειδή λοιπόν και η μονάδα μετράει,
ιδού
.
 
  

.

.

.
.
    
..
..
............
............
..
..
..
  ..
.
.
   
.
 
.