ΒΑΜΠΙΡ 

Τρόμος γέμιζε τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως χώρας, στο άκουσμα της λέξης βαμπίρ. Ο όρος ΄΄βαμπίρ΄΄ σημαίνει νεκροζωντανό πλάσμα το οποίο προέρχεται από ένα άλλο κόσμο, κυνηγά και ζει τις νύχτες, τρεφόμενο με το αίμα των ζωντανών. Η πρώτη γραπτή αναφορά προέρχεται από ένα ντοκουμέντο του 1047, σύμφωνα με το οποίο ένας Ρώσος πρίγκιπας χαρακτηρίζεται ως ΄΄upir΄΄ (απ' oπου προήλθε και η σλαβική λέξη ΄΄βαμπίρ΄΄, η οποία καθορίστηκε παγκοσμίως).

Ο μύθος των βαμπίρ δεν είναι μόνο προϊόν της φαντασίας του Bram Stocker ή των ταινιών τρόμου, αλλά προέρχεται από την αρχαιότητα στους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους με μορφή δαιμόνων ή μεγάλων θεών που τρέφονται με αίμα.

Ο μύθος του βαμπίρ, του sucubus και του Incubus (αρσενικού και θηλυκού δαίμονα που προσελκύει τις νύχτες τα θύματα του) πήρε την οριστική μορφή του στη μεσαιωνική εποχή. Ο άνθρωπος του μεσαίωνα γεμάτος δαιμονοφοβία και δαιμονολατρία ήταν η αιτία της δημιουργίας Malleus Maleficarum, ένα εγχειρίδιο καταπολέμησης των δαιμόνων που χρησιμοποίησε η Ιερά Εξέταση στέλνοντας στην πυρά χιλιάδες αθώους. Έτσι λοιπόν αυτός ο θρησκευτικός φανατισμός, υποχώρηση του ορθού λόγου και η αντικατάσταση του από τη μυστικιστική υστερία έδωσαν την τελική διαμόρφωση του θρύλου του βρικόλακα, όπως τον γνωρίζουμε σήμερα.

Ο φόβος του για συγκεκριμένα βότανα και ιδιαίτερα το σκόρδο, η απέχθεια του για το σταυρό, η αδυναμία του να περάσει μέσα από το νερό, η μη αντανάκλαση του σε καθρέφτη, οι εφιαλτικοί έξοδοι του τη νύχτα, η παραμονή του σε φέρετρο κατά τη διάρκεια της ημέρας, είναι μερικές μόνο από τις ιδιότητες που οι φοβισμένοι χωρικοί της Κεντρικής Ευρώπης, στην περιοχή των Καρπαθίων, έδιναν στον απαίσιο Nosferatu. Φυσικά σε αυτό βοήθησαν και οι ιστορικές φυσιογνωμίες της περιοχής, οι οποίες ήταν διάσημες για την σκληρότητα τους, όπως ο Vlad Tepes και η κόμισσα Erzsebet Bathory. Ο Vlad Tepes Ο οποίος υπήρξε άρχοντας της Βλαχίας, γεννήθηκε το 1428. όταν ήταν 17 ετών, ο πατέρας του και ο αδελφός, του καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ο Vlad ορκίστηκε να πάρει εκδίκηση. Στην διάρκεια της ηγεμονίας του οδήγησε εις θάνατο 40000(!) ανθρώπους ΄΄δι' ανασκολοπισμού΄΄ (τους σούβλιζε ). Έτσι έμεινε στην ιστορία ως ο Vlad Ο ανασκολοπιστής.                                

Η κόμισσα Erzsebet Bathory γεννήθηκε το 1560 στη Τρανσυλβανία και σε μικρή ηλικία παντρεύτηκε τον κόμη Ferencz Nadasdu, συγκεντρώνοντας μια μεγάλη περιουσία. Αφού πέθανε ο κόμης, η Erzsebet εγκαταστάθηκε στο πατρικό της σπίτι, κοντά στη Βιέννη. Εκεί προσπάθησε να διατηρήσει τη νεότητα της με λουτρά αίματος νεαρών κοριτσιών. Τελικώς καταδικάστηκε εις θάνατο διότι θεωρήθηκε υπεύθυνη για το θάνατο περισσοτέρων των 600 ατόμων. 

  

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΜΠΙΡ

 

Κατά τον θρύλο τα θύματα των βαμπίρ, μετά το δάγκωμα, αρχίζουν να μεταμορφώνονται σε βαμπίρ, εξαπλώνοντας έτσι τους διψασμένους νεκροζώντανους.

Η εξόντωση των βαμπίρ, μπορεί να γίνει με ένα πάσαλο, ο οποίος πρέπει να διαπεράσει μέσα από την καρδιά το. Κατά μια άλλη εκδοχή - που πέρασε πιο πολύ στον θρύλο των λυκανθρώπων - ο θάνατος ενός βαμπίρ μπορεί να υπέλθει από μία ασημένια σφαίρα στην καρδιά ή αν αποκεφαλιστεί το βαμπίρ και καεί το κεφάλι του στη φωτιά. Επίσης  όπως προανέφερα τα βαμπίρ υποτίθεται ότι απεχθάνονται το σκόρδο και φυσικά το φως του ήλιου.

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΡΓΑ

 

Σημαντικά φιλολογικά έργα σχετικά με το θέμα των βαμπίρ είναι φυσικά ο ΄΄Δράκουλας΄΄ του Bram Stocker, το ΄΄Uncle Silas΄΄ του Sheridan Le Fanu και οι πολλές ιστορίες του H.P. Lovecraft, Montagu Rhodes James, Stephen King,κ.τ.λ.

Στον χώρο του κινηματογράφου υπάρχουν πάμπολλες ταινίες για το θέμα των βαμπίρ αλλά πάντα  θα θυμόμαστε τον κλασικό Cristopher Lee και ακόμα πιο παλιά τον Bela Lugosi.