Ο αιωροπτερισμός σαν δραστηριότητα και σαν άθλημα.

O αιωροπτερισμός σαν άθλημα.

Ο αιωροπτερισμός στην Κύπρο.

Εκπαίδευση στον αιωροπτερισμό.

Πρακτική εξάσκηση στο έδαφος

    Ένα θέμα που περιλαμβάνει η ιστοσελίδα μας είναι η κατατόπιση όσον αφορά τον αιωροπτερισμό, όσο και για την εκπαίδευση που χρειάζετε κάποιος για να μάθει να πετά. Πρίν όμως αναφερθούμε στην εκπαίδευση, θεωρήσαμε καλό να αναλύσουμε πρώτα ορισμένα θέματα, όσον αφορά τον αιωροπτερισμό. Ο αιωροπτερισμός σαν αεράθλημα, προσφέρει σ'αυτόν που το εξασκεί την πραγματική αίσθηση της πτήσης. Η ανάρτηση κάτω απο δύο φτερούγες στό κενό, η άμεση επαφή με τον αέρα, η απογείωση και η προσγείωση με τα πόδια, η πτήση χωρίς τον θόρυβο της μηχανής, είναι μερικοί απο τους παράγοντες που κάνουν τον αιωροπτεριστή να νιώθει σαν ένα πουλλί.

   

Εκπαιδευόμενος σε μιά απο τις πρώτες του πτήσεις με εκπαιδευτικό αιωρόπτερο

Τι είναι αυτό που κάνει τον ανθρωπο να θέλει να πετάξει, είναι κάτι που δεν μπορεί να απαντηθεί με κάποια συγκεκριμένη απάντηση. Η φύση δεν προίκησε τον άνθρωπο με φτερούγες για να εκπληρώνει κάποιες βασικές του ανάγκες, όπως τα πουλιά που πετάνε για να βρουν τροφή, η να προστατευθούν απο επίγειους εχθρούς. Όμως παρόλο που ο άνθρωπος δεν διαθέτει αυτό το έμφυτο χάρισμα, εντούτις απο τα πανάρχαια χρόνια η μυθολογία και οι θρύλοι διαφόρων λαών έκαναν διάφορες περιγραφές στην μυθολογία τους με ήρωες άνθρωπους να πετούν. Στην δική μας μυθολογία πρωταγωνιστές σ'αυτό το σενάριο δεν είναι άλλοι απο τους γνωστούς μας Δαίδαλο και Ίκαρο και η μυθολογία δεν είναι τίποτα άλλο απο την έκφραση των ανθρώπινων πόθων. Ο διακαής πόθος της πτήσης φαίνετε ότι άρχισε να  βάζει τον άνθρωπο σε πειρασμό  απο τα πρώτα στοιχεία της ανθρώπινης ιστορίας. Πάρα πολλοί δοκίμασαν να βάλουν φτερά να πετάξουν στο πέρασμα των αιώνων, αλλά το όνειρο της πτήσης εξακολουθούσε να είναι κάτι το απραγματοποίητο μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα.

  

Εκπαιδευτικό αιωρόπτερο κατα την απογείωση

   Στην σημερινή εποχή τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά και το όνειρο του ανθρώπου να πετάξει είναι πλέον προσιτό για τον περισσότερο κόσμο. Απο τα τέλη του 19ου αιώνα άρχισαν δειλά οι πρώτες προσπάθειες για πτήση με πρωτόγονα για τα δεδομένα της σημερινής τεχνολογίας μέσα, όπως το αιωρόπτερο του Otto Liliental. Αυτή η πτητική συσκευή δεν είχε καλή ευστάθεια, και την πετούσε ένας πρωτοπόρος που αγνοούσε τους κανονισμούς ασφαλείας  της πτήσης.  Ο Otto Liliental πλήρωσε με την ίδια του την ζωή την αφοσίωση σ'αυτή του την προσπάθεια, διότι σαν πρώτος αιωροπτεριστής δέν διδάχθηκε τον σωστό τρόπο απο άλλο ποιό έμπειρο του. Ο Otto Liliental θεωρείτε ο πατέρας του αιωροπτερισμού και γίνονται σήμερα παρα πολλοί αγώνες προς τιμή του.

       

Αιωρόπτερο ενδιαμέσων επιδόσεων

Παρόλο που η κατασκευή ενός αιωροπτέρου δεν είναι πολύπλοκή όσο ενός αεροπλάνου, εντούτις η ιστορία του σύγχρονου αιωρόπτερου δεν πάει πολύ πίσω. Τα πρώτα αιωρόπτερα  άρχισαν να εμφανίζοντε μόλις τις αρχές της δεκαετίας του 70, με πρωτοπόρο στην κατασκευή των αιωροπτέρων στην σύχρονη τους μορφή τον Francis Rogallo. Tα αιωρόπτερα αυτά δεν ήταν λιγότερο επικύνδινα απο αυτό του Liliental. Πάρα πολοί πιλόττοι έχασαν την ζωή τους απο την κακή ευστάθεια του αιωροπτέρου τους, που δεν μπορούσε να επανέλθει απο μια βύθηση μέχρι την σύγκρουση του στό έδαφος.  Οι επιδόσεις των πρώτων αιωροπτέρων ήταν τόσο άσχημες, που δέν μπορούσαν να πετάξουν σε συνθήκες που θεωρούντε τέλειες για τα σημερινά αιωρόπτερα.

Αιωρόπτερο ενδιαμέσων επιδόσεων

       Στα σημερινά αιωρόπτερα η διαδικασία για εξασφάληση άδειας για την κατασκευή τους, περνά μέσα απο διάφορους ελέγχους. Για να βγει ένα αιωρόπτερο στην παραγωγή, πρέπει να περάσει απο έλεγχο της ευστάθειας του στην  πτήση, και  καταπόνηση του μέχρι κατάρρευσης με κατώτατο όριο τα 6g. Δηλαδή 6 φορές το βάρος του πιλόττου μαζί με το βάρος του αιωροπτέρου. Παράλληλα με την βελτίωση στην κατασκευή η τεχνολογία κατάφερε να κάνει σημαντικά βήματα στην σχεδίαση του αιωροπτέρου. Τα σημερινά αιωρόπτερα είναι 5ης γενεάς και η σχεδίαση τους κατάφερε να αλλάξει ριζικά τα δεδομένα όσον αφορά τις επιδόσεις τους και την συμπεριφορά τους στις καιρικές συνθήκες. Οι περιορισμοί στις καιρικές συνθήκες έχουν ελαττωθεί κατακόρυφα και η πτήση στον δυνατό άνεμο είναι πλέον μια πτήση ρουτίνας. Απο πλευράς επιδόσεων μπορούμε να αναφερθούμε για ταχύτητες γύρω στα 120χλμ. που μπορεί άνετα να τις προσεγγίσει ένα αγωνιστικό αιωρόπτερο. Όλες αυτές οι αλλαγές έχουν διαδραματίσει έναν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αθλήματος. Το άθλημα αυτό της δεκαετίας του 70 συνώνυμο του κινδύνου και της παραφροσύνης, έχει πάρει έναν νέο χαρακτήρα, καθοριστικόν στις επιλογές του υποψήφιου αιωροπτεριστή που δεν είναι τίποτε άλλο απο την  ασφάλεια.

 

Αιωρόπτερο υψηλών επιδόσεων

Αιωροπτερισμός σαν άθλημα: Όπως σε όλα τα αθλήματα, έτσι και στον αιωροπτερισμό δίνετε η ευκαιρία σ'αυτόν που ασχολείτε, να διαγωνισθεί και να διακριθεί σαν αθλητής, και παράλληλα να δώσει τα κίνητρα να ανεβεί το επίπεδο του αθλήματος. Στον αιωροπτερισμό υπάρχουν διάφοροι τύποι αγώνων. Αυτοί της πρώτης κατηγορίας που είναι για προχωρημένους πιλόττους και περιλαμβάνουν αγώνες κάλυψης μεγάλων αποστάσεων και οι αγώνες δεύτερης κατηγορίας που είναι για αρχάριους. Στους αγώνες της πρώτης κατηγορίας, η κάλυψη της απόστασης μπορεί να γίνει σε σχήμα τριγώνου. Σ'αυτή την περίπτωση, γίνετε φωτογράφηση του κάθε πυλώνα στην κάθε γωνία του τριγώνου και τελειώνει με τερματισμό σε συγκεκριμένο χώρο. Ο αγώνας αυτός μπορεί να γίνει και  σε ευθεία πορεία, όπου σε αυτή την περίπτωση ο στόχος είναι η  κάλυψη μεγαλήτερης απόστασης. Ένα άλλο είδος αγώνων για την πρώτη κατηγορία, είναι οι αγώνες ταχύτητας που γίνονται με κάθοδο απο το βουνό, στην μεγαλήτερη δυνατή ταχύτητα. Οι αγώνες αυτοί είναι σαν το slalom στο σκι, αφού πρέπει να περνάς  απο την εξωτερική πλευρά πυλώνων   και με βαθμούς ποινής σε όποιον περάση πάνω απο την νοητή κάθετη ευθεία του πυλώνα. Στήν προσγείωση ή ακόμα σε κάποιο σημείο στην πλαγιά ο πιλόττος πρέπει να περάσει κάποιο τμήμα του αετού του ανάμεσα σε δύο πυλώνες, και κάτω απο το ύψος τους που είναι γύρω στα τρία μέτρα. Για την δεύτερη κατηγορία οι αγώνες περιλαμβάνουν κυρίως πτήση με συγκεκριμένη διάρκεια, προσγείωση ακριβείας και με βαθμούς ποινής σε όποιον δεν προσγειωθεί στον στόχο, ή σάυτόν που θα προσγειωθεί νωρίτερα ή αργότερα απο τον καθορισμένο χρόνο.

      

Αιωρόπτερο υψηλών επιδόσεων

Ο αιωροπτερισμός στην Κύπρο:  Στην Κύπρο ο αιωροπτερισμός έκανε τα πρώτα του βήματα στις αρχές της δεκαετίας του 80. Πρωτοπόρος στην εξέλιξη του αθλήματος, είναι ο Βάσος Παντέλας που έστησε τα θεμέλια του αθλήματος και θα μπορούσαμε να πούμε ότι σ'αυτόν οφείλετε η ύπαρξη του. Σήμερα μετά απο είκοσι χρόνια η ανέλιξη ενός αιωροπτεριστή γίνετε πάνω σε οργανωμένη βάση και με καθοδήγηση απο έμπειρο εκπαιδευτή. Σαν αεράθλημα ο αιωροπτερισμός υπάγετε στην Κυπριακή αεραθλητική ομοσπονδία, που είναι μέλος της διεθνούς αεροναυτικής ομοσπονδίας και είναι ο αρμόδιος φορέας για όλα τα αεραθλήματα. Τα σωματεία μέλη της Κυπριακής αεραθλητικής ομοσπονδίας, προωθούν τον αιωροπτερισμό, το αλεξιπτωτο πλαγιάς, αλεξιπτωτισμό, ελαφριά αεροπορία και τον αερομοντελισμό. Το σωματείο που αντιπροσωπέυει τον αιωροπτερισμό είναι το αεραθλητικό σωματείο "ΙΚΑΡΟΣ" που είναι απο ένα απο τα ιδρυτικά μέλη της ομοσπονδίας.

Εκπαίδευση στον αιωροπτερισμό: Ένα σημαντικό θέμα που γίνετε αναφορά στην ιστοσελίδα μας είναι για την εκπαίδευση στον αιωροπτερισμό. Στην προσπάθεια μας να κάνουμε μια καλή ενημέρωση σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, δίνουμε διάφορες απαντήσεις σε κάποια βασικά ερωτήματα. Αν έχετε οποιανδήποτε άλλη απορία σχετικά με τον αιωροπτερισμό που δεν αναφέρετε στις απαντήσεις που δίνουμε, στείλτε μας την ερώτηση σας συμπληρώνοντας τον  πίνακα που είναι κάτω απο τις απαντήσεις του ερωτηματολογίου.

  1. Πόσο επικύνδινο είναι το άθλημα του αιωροπτερισμού;
  2. Ποιές προυποθέσεις απαιτούντε για να γίνει κάποιος αιωροπτεριστής;
  3. Που μπορεί κάποιος να κάνει μαθήματα;
  4. Πόσα μαθήματα χρειάζετε κάποιος μέχρι να τελειώσει την εκπαίδευση;
  5. Μετά την βασική εκπαίδευση τι άλλο πρέπει να μαθει ένας αιωροπτεριστής;
  6. Μπορεί κάποιος να μάθει να πετά μόνος του;
  7. Τι περιλαμβάνει η βασική εκπαίδευση στον αιωροπτερισμό;
  8. Ποιός είναι ο βασικός εξοπλισμός ενoς αιωροπτεριστή;
  9. Πόσο κοστίζει η ενασχόληση με τον αιωροπτερισμό;

 

 

Την απάντηση θα μπορούσενα την δώσει ο ίδιος ο αιωροπτεριστής που καθορίζει ο ίδιος κατά πόσο είναι επικύνδινο το άθλημα ή όχι. Ο αιωροπτερισμός δεν συγκαταλέγετε στα επικύνδινα αθλήματα αφού σε χώρες που είναι οργανωμένος, οι ασφαλιστικές εταιρείες επιβαρύνουν με λιγότερα ασφάλιστρα έναν που ασχολείτε με τον αιωροπτερισμό, παρα με κάποιον που ασχολείτε με καταδύσεις η ιππασία. Όμως ένα αιωρόπτερο στα χέρια ενός ανεύθυνου μεταβάλλει το άθλημα σε μια πάρα πολύ επικύνδινη δραστηριότητα αφού η παράβλεψη των κανονισμών δεν θα μπορούσε να έχει άλλη κατάληξη απο ένα ατύχημα.

 

 

Όπως σε όλα τα αεραθλήματα έτσι και στον αιωροπτερισμό η εκπαίδευση είναι ένα σημαντικό στάδιο που πρέπει απαραίτητα να προηγηθεί, προτού αποφασίσει κάποιος να ασχοληθεί μαζί του. Όμως παράλληλα με την εκπαίδευση πρέπει να ληφθούν και μερικοί άλλοι παράγοντες που έχουν άμεση σχέση με την υγεία αυτού που θέλει να ασχοληθεί. Η ικανότητα του εκπαιδευομένου να μπορεί να τρέχει στην απογείωση και την προσγείωση είναι μια απαραίτητη προυπόθεση, ενω διάφορες παθήσεις όπως είναι η επιληψία, ο σακχαρώδης διαβήτης, καρδιακά προβλήματα, δεν μπορούν να συνυπάρξουν με τον αιωροπτερισμό.

 

 

Στην Κύπρο μπορεί να αποταθεί κάποιος για μαθήματα στο αεραθλητικό σωματείο "ΙΚΑΡΟΣ" που αντιπροσωπεύει το άθλημα του αιωροπτερισμού στην Κύπρο.

 

 

 

 

Η διάρκεια της βασικής εκπαίδευσης, παίρνει κατά μέσον όρον γύρω στα τέσσερα με πέντε μαθήματα, και καθορίζετε κυρίως απο τις ικανότητες του εκπαιδευομένου στο πόσο εύκολα μπορεί να μαθει.

 

 

 

 

Η εκπαίδευση στον αιωροπτερισμό δεν σταματά στην βασική εκπαίδευση αλλά συνεχίζετε σε ποιό προχωρημένο στάδιο όπως είναι η ανεμοπορία, εξάσκηση απο χώρους με μεγαλήτερο βαθμό δυσκολίας, ποιό εξειδικευμένες γνώσεις μετεωρολογίας, και κανονισμών εναέριας κυκλοφορίας, και τέλος την κάλυψη απόστασης. Το δεύτερο αυτό στάδιο της εκπαίδευσης προσφέρετε απο το σωματείο που είναι εγγεγραμμένος ο αιωροπτεριστής και για την περίπτωση της Κύπρου δεν υπάρχει καμιά οικονομική επιβάρυνση παρα μόνον τα έξοδα συνδρομής στο σωματείο.

 

 

 

Δεν μπορεί να μάθει κανείς μόνος του διότι ο εαυτός μας είναι ο χειρότερος εκπαιδευτής, και οι οδηγίες που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος απο ένα βιβλίο είναι απλώς συμπληρωματικές και όχι αντικατάστατες της εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση διότι απο αυτήν θα πάρουμε τις βασικές γνώσεις που θα μας είναι χρήσιμες σε όλη την διάρκεια της καριέρας μας σαν αιωροπτεριστές, και το μόνο αρμόδιο πρόσωπο που μπορεί να αναλάβει αυτή την ευθύνη είναι ο προσοντούχος εκπαιδευτής.

 

 

Η εκπαιδευση στον αιωροπτερισμό περιλαμβάνει τόσο θεωριτικά όσο και πρακτικά μαθήματα. Στην πρακτική εκπαίδευση το πρόγραμμα περιλαμβάνει σε αρχικό στάδιο απογειώσεις και προσγειώσεις απο χαμηλό ύψος γύρω στα τρία μέτρα, με σκοπό να μάθει ο εκπαιδευόμενος την απογείωση, προσγείωση και την  πτήση σε ευθεία πορεία. Μετά την ολοκλήρωση του πρώτου σταδίου, το πρόγραμμα συνεχίζετε με πτήσης απο μεγαλύτερο ύψος, αρκετό να μπόρει ο εκπαιδευόμενος να πραγματοποιεί στροφές και τελειώνει με πτήση απο λόφο γύρω στα 100μ. Παράλληλα με την πρακτική εκπαιδευση, ο εκπαιδευόμενος παίρνει θεωριτικά μαθήματα που περιλαμβάνουν κανονισμούς εναέριας κυκλοφορίας, αεροδυναμική, και μετεωρολογία.

 

Ο βασικός εξοπλισμός ενως αιωροπτεριστή αποτελείτε απο το αιωρόπτερο, που στην περίπτωση ενός που αρχίζει πρέπει να είναι απαραίτητα ενδιαμέσων επιδόσεων. Στον εξοπλισμό περιλαμβάνετε επίσης ο ιμάντας ανάρτησης, το εφέδρικό αλεξίπτωτο, και άλλα περιφερειακά όπως είναι το υψόμετρο, το όργανο ένδειξής κατακόρυφης ανόδου-καθόδου και το όργανο που μετρά την ταχύτητα.

 

 

 

Το άθλημα του αιωροπτερισμού είναι το άθλημα που κατάφερε να κάνει πραγματικότητα το όνειρο οποιουδήποτε θέλει να πετάξει, διότι πρίν την ανακάλυψη του αιωροπτερισμού το όνειρο αυτό ήταν προσιτό μόνον για λίγους, Η αγορά ενος αεροπλάνου, η συντήρηση του, η εκπαίδευση για εξασφάλιση άδειας πιλόττου ήταν έξω απο τις δυνατότητες του περισσότερου κόσμου. Όσον αφορά τον αιωροπτερισμό, η πρώτη οικονομική επιβάρυνση που έχει ένας αιωροπτεριστής είναι τα κόστα εκπαίδευσης που δεν ξεπερνούν τις 200 λ.κ. Αν αποφασίσει να ασχοληθεί με το άθλημα,  μπορεί να διαθέσει για τον βασικό εξοπλισμό αν τον αγοράσει μεταχειρισμένο, γύρω στις 1000 λ.κ. ενω για καινούργιο γύρω στις 2000 λ.κ.

 

 


Αν έχετε οποιαδήποτε απορία που δεν καλύπτετε απο τις απαντήσεις του ποιό πάνω ερωτηματολογίου μπορείτε να μας την υποβάλετε συμπληρώνοντας τον ποιό κάτω πίνακα.

Όνομα:
Email Address:
Σχόλια: