ΤΟ ΧΡΕΟΣ

α

Εμείς δε γονατίσαμε σκυφτοί
τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού
σαν τα σκουλήκια που πατεί μας

                              Κωστής Παλαμάς


Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία. Δεν είναι η Ελευθερία Χριστουγεννιάτικο δώρο, ούτε ευχή γενεθλίων, ούτε ένα όνειρο στο φως των γιορτινών κεριών. Η Ελευθερία είναι ιστορία μ' αίμα και κουφάρια ανδρών, γυναικών, παιδιών. Είναι ιστορία με μαχαίρια και όπλα, με νεκρούς και αθάνατους. Δεν είναι η Ελευθερία ένα σκισμένο πανό σε μια ψεύτικη διαδήλωση, ούτε σύνθημα με συνοδεία χειροκροτήματος. Είναι φωτιά η Ελευθερία, που τρέφεται με σώματα ηρώων, είναι δέντρο που ποτίζεται με αίμα και δάκρυ.
        
          Αν θέλεις τα ζεστά σου ρούχα και τα ακριβά σου αυτοκίνητα, φύγε, δεν μας κάνεις. Κοιμήσου στον ύπνο του δικαίου. Η αλήθεια είναι βρώμικη και η αλήθεια μυρίζει όπως κι εμείς. Βρωμούμε όλοι στη σάπια συνήθεια της "Ελευθερίας" που μας πλασάρουν οι υπεραγορές με τις Εκπτώσεις και τις προσφορές τους. Όλοι μας, από τον χειρότερο εγκληματία ως τον πρώτο "αγωνιστή". Πονά η αλήθεια, όπως πονά κι αυτός που μας βαρά να ξυπνήσουμε. Ας μην αλλάξουμε πλευρό. Ας ξυπνήσουμε!!

          Δε γονατίζουμε εμείς σκυφτοί. Τέτοια δεν μας έμαθαν εμάς οι προγόνοι μας. Αίσχος, ντροπή να σκύβουμε, να περνούμε, να προσπερνούμε. Τιμή σ' αυτούς που τη ζωή τους όρισαν να φυλάνε τις Θερμοπύλες, αν και το ξέρουν πως η Μήδοι θα περάσουν. Ας περάσουν. Εμείς δε θα σκύψουμε. Πάνω από το πτώμα μας θα περάσουν, όχι πάνω από την Ελευθερία μας.

          Aθαφτο μένει το ψοφίμι κάποιου ονείρου που κάποτε το έλεγαν Ελλάδα. Aθαφτο, το τρώνε τα σκυλιά και τα ερπετά, το κλαίνε τα κλαψοπούλια τα αχνά βράδια. Αυτά λέει ο Κωστής Παλαμάς στον Προφητικό του Λόγο. Αυτά συμβαίνουν. Αυτή η είναι η αλήθεια, μόνο που δεν μπορούμε να τη δούμε πίσω από τα Armani γυαλιά ηλίου που μας προσφέρουν ως αντάλλαγμα για τη λευτεριά οι φίλοι μας οι Αμερικανοευρωπαίοι και πρόθυμα δεχόμαστε. Ας σηκωθούμε, ας ξυπνήσουμε όσο είναι καιρός!! Ας αναστήσουμε το σκέλεθρο αυτό της Μάνας που κείτεται άταφο...


"Και θ' ακούσεις τη φωνή του λυτρωτή,
θα γδυθείς της αμαρτίας το ντύμα,
και ξανά κυβερνημένη κι αλαφρή,
θα σαλέψεις σαν τη χλόη, σαν το πουλί,
σαν τον κόρφο το γυναίκειο, σαν το κύμα,
και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί
να κατρακυλήσεις πιο βαθιά
στου Κακού τη σκάλα, -
για τ' ανέβασμα ξανά που σε καλεί
θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!
τα φτερά,
τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!"

                                     Κωστής Παλαμάς


ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΑΝ ΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ.

ΕΜΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ;

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ !